Η Επιστροφή του Αστακού

δομή vs περιεχόμενο, σημειώσατε 2

του Λευτέρη Γιαννακουδάκη

Οι ιστορίες μπορούν να χωριστούν, ανάλογα με τη δομή τους και τα επίπεδα των συγκρούσεων που περιλαμβάνουν, σε τρεις μεγάλες κατηγορίες: κλασική, μοντέρνα, μεταμοντέρνα. Δύο από τα μοτίβα συγκρούσεων που ορίζουν την κλασική ιστορία είναι «άνθρωπος ενάντια στη φύση» και «άνθρωπος ενάντια σε άνθρωπο», ενώ δύο αντίστοιχα για την μοντέρνα είναι «άνθρωπος ενάντια στην κοινωνία» και «άνθρωπος ενάντια στον εαυτό του». Οι ταινίες «Η Επιστροφή» του Αλεχάντρο Γκονζάλεζ Ινιαρίτου (σε σενάριο του Μαρκ Σμιθ και του Αλεχάντρο Γκονζάλεζ Ινιαρίτου) και «Ο Αστακός» του Γιώργου Λάνθιμου (σε σενάριο του Ευθύμη Φιλίππου και του Γιώργου Λάνθιμου) είναι δύο χαρακτηριστικά παραδείγματα που πατάνε στις δύο αυτές πλοκές αντίστοιχα, αποτελώντας όμως ταυτόχρονα και απόδειξη του γεγονότος ότι αυτό που μετράει περισσότερο είναι το μήνυμα και όχι το μέσο. Συνέχεια

Πτώση και άνοδος του χαρακτήρα

Με αφορμή τις ταινίες “Southpaw” και “Inside Out”

του Λευτέρη Γιαννακουδάκη

 Στις περισσότερες κινηματογραφικές ιστορίες η κατάσταση του ήρωα διαγράφει μία πορεία, ένα τόξο (arc), το οποίο μπορεί είτε να εκτείνεται προς τα κάτω και να καταλήγει σε άνοδο, είτε να εκτείνεται προς τα πάνω και να καταλήγει σε κάθοδο. Στην πρώτη περίπτωση μιλάμε για ιστορίες πτώσης και ανόδου, ενώ στη δεύτερη για ιστορίες ανόδου και πτώσης. Δύο καινούργιες ταινίες, το “Southpaw”, που αποδόθηκε «Ο Αριστερόχειρας», και το “Inside Out”, που αποδόθηκε «Τα Μυαλά που Κουβαλάς», ακολουθούν την πρώτη πορεία, η οποία είναι και η πιο συνηθισμένη που συναντάμε. Παρόλα αυτά, η καθεμιά τους έχει το δικό της πρωτότυπο σενάριο και οι διαφορές ανάμεσα στην εξέλιξη των ιστοριών είναι αυτές που κάνουν τη δεύτερη να ξεχωρίζει αισθητά από την πρώτη. Συνέχεια