Καληνύχτα, Χαραλαμπόπουλε

της Λίλας Καραλή

Μπαίνοντας στο κελί του είδε κάτι να προεξέχει κάτω από το  μαξιλάρι του κρεβατιού. Δεν ήταν το βιβλίο του, αυτό το είχε αφήσει πάνω στο μικρό ξύλινο τραπεζάκι κι εκεί ήταν ακόμα. Κάθισε στο κρεβάτι και περίμενε τον φρουρό να κλείσει την πόρτα. Προσπάθησε να μην σκέφτεται την πιθανότητα στην οποία πήγε αμέσως ο νους του, φοβούμενος παράλογα μην ξεγλιστρήσει η σκέψη του και αποκαλυφθεί σε λάθος άνθρωπο. Τέντωσε τα χέρια του μπροστά και στη συνέχεια πάνω από το κεφάλι πνίγοντας έναν αναστεναγμό που η νευρικότητα μεταμόρφωσε σε αμήχανο χασμουρητό. Κοίταξε κλεφτά προς τον διάδρομο. Είχαν αρχίσει να κλείνουν οι πρώτες πόρτες. Σε ένα-δυο λεπτά θα έφτανε και η σειρά του. Ο ήχος του σιδερένιου σύρτη που σφάλιζε τις πόρτες των κελιών επαναλαμβανόταν, ρυθμικά σχεδόν, κάθε φορά όλο και πιο ξεκάθαρος. Άκουσε βήματα και γύρισε να κοιτάξει.

-Καληνύχτα Χαραλαμπόπουλε. Καλό διάβασμα. Συνέχεια

Advertisements

Η βεβαιότητα της αβεβαιότητας

της Λίλας Καραλή

Η λαμπερή βεβαιότητα της στυγνής αβεβαιότητας στέκεται πάντα σαν νησίδα ανάμεσα σε αυτό που σχεδιάζεις και σε αυτό που εντέλει γίνεται, ανάμεσα σε αυτό που επιθυμείς και σε αυτό που έχεις πραγματικά ανάγκη, ανάμεσα σε αυτό που αντιλαμβάνεσαι και αυτό που πράγματι συμβαίνει. Ίσως δεν υπάρχει καλύτερο παράδειγμα από τον έρωτα, μιας και όλοι ξέρουμε ότι στον έρωτα όλα επιτρέπονται, ο έρωτας είναι τυφλός, στον έρωτα δεν υπάρχει λογική και πολλά άλλα συναφή που δεν συνάδουν με αιτιότητες και προβλέψεις. Ξεκινάς ας πούμε μια ερωτική σχέση με το αντικείμενο του πόθου σου και είσαι πανευτυχής και βέβαιος ότι ανακάλυψες το έτερον ήμισυ. Βεβαιότατα όμως θα έρθει, αργά ή γρήγορα, μια μέρα που θα ξυπνήσεις από τον λήθαργο του έρωτα με τάσεις φυγής ή ακόμα και αυτοκτονίας. Το παράδοξο είναι ότι και αυτό αποτελεί μια κοινή παραδοχή που όμως δραπετεύει της προσοχής μας την κρίσιμη στιγμή που λαμβάνονται καθοριστικές αποφάσεις.  Συνέχεια

Η ιστορία που δεν έγραψα

της Λίλας Καραλή

Υπάρχουν ιστορίες που εμφανίζονται αιφνίδια, σχεδόν κεραυνοβόλα, και άλλες που ο υπόκωφος ήχος της μυστικής τους ζύμωσης ταλαιπωρεί αρκετά πριν αρχίσουν να σχηματίζονται οι εικόνες. Το προσχέδιο που ακολουθεί ανήκει στην δεύτερη κατηγορία.
Πρόκειται για την ιστορία δυο γυναικών που μίσησαν βαθιά η μια την άλλη. Θύτες και θύματα μαζί απέναντι στο πάθος που τις έτρεφε και τις κατέστρεφε ταυτόχρονα. Αδερφές από τον ίδιο πατέρα που μεγάλωσαν σε διαφορετικά σπίτια. Συναντήθηκαν αργά, όταν πια οι ιστορίες που είχαν ακούσει ή φανταστεί για την αθέατη πλευρά του πατέρα τους ήταν αδύνατον να αλλάξουν. Παραμέρισαν και οι δυο την καχυποψία που ξεκινούσε πρώτη να μιλά και έγιναν, ας πούμε, κάτι σαν συγγενείς. Άρχισαν μάλιστα να αισθάνονται αόρατους δεσμούς και να παρατηρούν με ενδιαφέρον ομοιότητες. Ήρθαν κοντά σε ανύποπτες στιγμές, μοιράστηκαν μικρά μυστικά και ανακούφισαν τις τύψεις του πατέρα τους για την αδελφική σχέση που δεν προσπάθησε να χτίσει. Συνέχεια

Αλφαβητάρι

της Λίλας Καραλή

Αόρατος.
Βυθίζομαι γλυκά.
Γιατί να πρέπει;
Δεν ξέρω αν μπορώ.
Επιπόλαια ψάχνω να βρω παρηγοριά. Συνέχεια

Λαχνοί

της Λίλας Καραλή

Ήταν ξαπλωμένος στο διπλό κρεβάτι με τα χέρια δεμένα πίσω από το κεφάλι. Κοιτούσε το ταβάνι. Συγκεκριμένα κοιτούσε ένα μικρό κομμάτι από φουσκωμένο σοβά ακριβώς από πάνω του χωρίς όμως στην πραγματικότητα να το βλέπει. Έκλεισε τα μάτια και φαντάστηκε τις στιγμές της ζωής του σαν άσπρα διπλωμένα χαρτάκια μέσα σε μια γυάλα. Έβαλε το χέρι του μέσα και τράβηξε τυχαία έναν λαχνό.
Συνέχεια

Έμμονη Αγάπη

της Λίλας Καραλή

Η «Έμμονη Αγάπη» του Ίαν Μακ Γιούαν κυκλοφόρησε στην Ελλάδα το 1999 από τις εκδόσεις Νεφέλη. Πρόκειται για ένα μεταμοντέρνο μυθιστόρημα που παρασύρει τον αναγνώστη σε αβεβαιότητες που τον προκαλούν να αναμετρηθεί με τις ιδέες της πραγματικότητας και της αλήθειας. Το σημείο εκκίνησης της ιστορίας είναι ένα ατύχημα με αερόστατο που συμβαίνει στην αγγλική εξοχή, μια ανοιξιάτικη μέρα.

«Θυμάμαι ότι σκέφτηκα, χωρίς να το ξεστομίσω, πως ήταν ένα επικίνδυνο μεταφορικό μέσο, μιας και η πορεία του εξαρτιόταν περισσότερο από τον άνεμο και λιγότερο από τον πιλότο. Ίσως συλλογίστηκα ότι αυτή ακριβώς να ήταν η γοητεία του. Κι αμέσως η ιδέα έφυγε από το μυαλό μου.»

Στο σημείο σπεύδουν να βοηθήσουν πέντε παρακείμενοι εκδρομείς που προσπαθώντας να εμποδίσουν το ακυβέρνητο αερόστατο, στο οποίο βρίσκεται παγιδευμένο ένα παιδί, να βγει σε ανεξέλεγκτη πορεία, κρατούν τα σχοινιά του αερόστατου ώστε να το αναγκάσουν με το βάρος τους να ακινητοποιηθεί. Η κατάσταση φαίνεται να ελέγχεται, παρά τις ξαφνικές ριπές του ανέμου, όταν ένας από τους εθελοντές αφήνει το σχοινί του. Οι υπόλοιποι πρέπει να αποφασίσουν γρήγορα αν θα συνεχίσουν την προσπάθεια ή θα αφήσουν και εκείνοι τα σχοινιά προκειμένου να μην παρασυρθούν μαζί με το αερόστατο. Εγκαταλείπουν όλοι εκτός από έναν, ο οποίος παρασύρεται κρεμασμένος από το σχοινί που δεν άφησε έγκαιρα και μπροστά στα μάτια όλων των παρευρισκομένων βρίσκει τραγικό θάνατο. Συνέχεια

Φτιάχνουν παλάτια

της Λίλας Καραλή

Εμένα οι φίλοι μου είναι σπουδαίοι,
φτιάχνουν παλάτια αλλά δεν μένουν σ’αυτά
γυρνάνε τον κόσμο, δεν έχουν ζωή για τους άλλους
Συνέχεια