«Η Ωραία Αθοκουτάλα», μια ορεσίβια…. Σταχτοπούτα

της Μαρίας Νταναλάκη

Αθοκουτάλα: α) ένα ταπεινό αλλά απαραίτητο σκεύος της κρητικής οικοσκευής, που χρησιμοποιούνταν για να σκαλίζουν τη στάχτη, τον «άθω», β) η κοπέλα που ανακατεύεται με τις στάχτες -συνεκδοχικά με τις πιο βρώμικες και ποταπές δουλειές σε ένα σπίτι- και οι στάχτες γίνονται στοιχείο της εμφάνισης και του χαρακτήρα της και γ) εργαλείο που χρησιμοποιεί ο συγγραφέας για να αποκαλύψει και να αποτυπώσει την ιδιοσυγκρασία και ντοπιολαλιά των Κρητικών σε μια συγκεκριμένη τοπική και χρονική πραγματικότητα -ορεινά Αστερούσια του περασμένου αιώνα.
Η «Αθοκουτάλα», το παραμύθι του Γιώργη Σταματάκη, είναι καθένα από τα παραπάνω και όλα μαζί. Είναι όμως και «ωραία»; Την ηρωίδα, όσα πλουμίδια και να φορέσει, δυσκολευόμαστε να τη δούμε «ωραία» -πόσο ωραία μπορεί να γίνει μια «μοσχοκούζουλη»; Η στάχτη γίνεται το καταφύγιο και η σκευή της, αλλά όση στάχτη και να τινάξει από πάνω της δεν μπορεί αυτή να μπει στα μάτια του θεατή και να συγχωρήσει, ή έστω να παραβλέψει το φρικιαστικό γεγονός στο οποίο η ηρωίδα ήταν ακούσια παρούσα. Συνέχεια

Η κερδισμένη τιμή της Καταρίνα Μπλουμ

της Ilsa Lund

Πριν ένα χρόνο, σε μια άσκηση δημιουργικής γραφής, σχετικά με το λογοτεχνικό ύφος επιλεγμένων συγγραφέων και γράφοντας κείμενα, αντίστοιχου ύφους, ήρθαμε σε επαφή με το κείμενο του Χάινριχ Μπελ, Η χαμένη τιμή της Καταρίνα Μπλουμ . Το εγχείρημα της μίμησης ύφους, μας στρέφει στο κείμενο με το ματογυάλι, παρατηρώντας στοιχεία που κάνουν κάθε συγγραφέα μοναδικό.
Βρήκαμε στο Μπελ, την ειρωνεία, την υπεκφυγή, την έμμονή στην λεπτομέρεια, τη χειρουργική ματιά. Συμπαθήσαμε την ηρωίδα από τις πρώτες σελίδες, σταθήκαμε στον τίτλο που παίρνει θέση. Η Καταρίνα και η χαμένη της τιμή.   Πριν λίγο καιρό, παρουσιάστηκε στην πόλη μας μια   θεατρική παράσταση, από την ομάδα Ubuntu, μια αφρικάνικη λέξη, που συμβολίζει το μοίρασμα και τη συνύπαρξη, όπως αναφέρει η σκηνοθέτης Ελεάνα Τσίχλη, βασισμένη στο βιβλίο του Μπελ. Βρέθηκε από το Bios, ένα αστικό βιομηχανικό χώρο, με απουσία κλασσικής θεατρικής σκηνής, σε μια βοηθητική, θεατρική αίθουσα του Νέου Πολιτιστικού Κέντρου, που ενδείκνυται περισσότερο για σεμινάρια, εισηγήσεις, παρουσιάσεις βιβλίων κοκ. Συνέχεια

Η ομορφιά της απλότητας

του Λευτέρη Γιαννακουδάκη

Με αφορμή την παράσταση
«Η Χαμένη Τιμή της Καταρίνα Μπλουμ»
της θεατρικής ομάδας Ubuntu
στο νέο πολιτιστικό κέντρο Ηρακλείου.

Το έργο γνωστό και θρυλικό, «η χαμένη τιμή της Καταρίνα Μπλουμ», η πολυδιαβασμένη νουβέλα του Χάινριχ Μπελ, ένα κείμενο με το οποίο ήρθα ξανά σε επαφή μόλις πέρυσι, μετά από χρόνια, ένα από εκείνα τα βιβλία που τα διαβάζεις στα νιάτα σου και πάντα αναρωτιέσαι τι αντίκτυπο θα έχει πάνω σου αν συναντηθείτε κάποια στιγμή που θα έχεις ξεφύγει από τον κόσμο της παιδικότητας, της εφηβείας, ακόμα και της μετεφηβείας, έχοντας βυθιστεί για χρόνια σ’ εκείνον του ενηλίκου. Συνέχεια