Τρομοκρατικό Χτύπημα

της Μαρίας Βρέντζου

Συγγραφέας του βιβλίου «Τρομοκρατικό χτύπημα» είναι ο αλγερινής καταγωγής Μοχάμεντ Μουλεσεχούλ, ο οποίος ξεκίνησε να γράφει ως στρατιωτικός με το γυναικείο ψευδώνυμο Γιασμίνα Χάντρα, το οποίο και διατήρησε αφού εγκατέλειψε την στρατιωτική του θητεία για να αφιερωθεί στη γραφή. Βασικός ήρωας του μυθιστορήματος είναι ο Αμίν Ζααφαρί, Παλαιστίνιος, που έχει πάρει την ισραηλινή υπηκοότητα και για πολλά χρόνια ζει στο Τελ Αβίβ. Πετυχημένος χειρουργός και αυτοδημιούργητος αποτελεί υπόδειγμα ένταξης Άραβα στην ισραηλινή κοινωνία, καθώς απολαμβάνει διακρίσεις, φήμη κι επιτυχία. Είναι παντρεμένος εδώ και 15 χρόνια με την Σιχέμ και ζουν σε μια υπέροχη μονοκατοικία σε μια απ’ τις πιο αριστοκρατικές συνοικίες της πόλης, ο τραπεζικός τους λογαριασμός είναι αρκετά παχυλός και κάνουν παρέα με σημαντικά πρόσωπα, όπως αρχηγούς του πολιτικού και στρατιωτικού χώρου, αλλά και διάσημους καλλιτέχνες. Όλα μοιάζουν ονειρικά μέχρι την ημέρα που γίνεται μία επίθεση αυτοκτονίας μέσα σε πολυσύχναστο εστιατόριο. Άλλος ένας καμικάζι ανατινάζεται ζωσμένος εκρηκτικά σπέρνοντας το θάνατο σε 19 ανθρώπους, ανάμεσά τους και 11 παιδιά που γιόρταζαν τα γενέθλια μίας συμμαθήτριας. Σύντομα ο Αμίν μαθαίνει πως ο καμικάζι δεν είναι άλλος απ’ τη γυναίκα του. Σοκαρισμένος καθώς δεν είχε παρατηρήσει τίποτα παράξενο στη συμπεριφορά της, θέλει να μάθει το γιατί. Γιατί μία γυναίκα ευκατάστατη, που απολάμβανε την ομορφιά της ζωής, που το περιβάλλον της την εκτιμούσε, ο άντρας της την αγαπούσε και την πρόσεχε, οι φίλες της Εβραίες επί το πλείστον τη θαύμαζαν, αποφασίζει να προβεί σε μία τέτοια πράξη;  Συνέχεια

Advertisements

Έμμονη Αγάπη

της Λίλας Καραλή

Η «Έμμονη Αγάπη» του Ίαν Μακ Γιούαν κυκλοφόρησε στην Ελλάδα το 1999 από τις εκδόσεις Νεφέλη. Πρόκειται για ένα μεταμοντέρνο μυθιστόρημα που παρασύρει τον αναγνώστη σε αβεβαιότητες που τον προκαλούν να αναμετρηθεί με τις ιδέες της πραγματικότητας και της αλήθειας. Το σημείο εκκίνησης της ιστορίας είναι ένα ατύχημα με αερόστατο που συμβαίνει στην αγγλική εξοχή, μια ανοιξιάτικη μέρα.

«Θυμάμαι ότι σκέφτηκα, χωρίς να το ξεστομίσω, πως ήταν ένα επικίνδυνο μεταφορικό μέσο, μιας και η πορεία του εξαρτιόταν περισσότερο από τον άνεμο και λιγότερο από τον πιλότο. Ίσως συλλογίστηκα ότι αυτή ακριβώς να ήταν η γοητεία του. Κι αμέσως η ιδέα έφυγε από το μυαλό μου.»

Στο σημείο σπεύδουν να βοηθήσουν πέντε παρακείμενοι εκδρομείς που προσπαθώντας να εμποδίσουν το ακυβέρνητο αερόστατο, στο οποίο βρίσκεται παγιδευμένο ένα παιδί, να βγει σε ανεξέλεγκτη πορεία, κρατούν τα σχοινιά του αερόστατου ώστε να το αναγκάσουν με το βάρος τους να ακινητοποιηθεί. Η κατάσταση φαίνεται να ελέγχεται, παρά τις ξαφνικές ριπές του ανέμου, όταν ένας από τους εθελοντές αφήνει το σχοινί του. Οι υπόλοιποι πρέπει να αποφασίσουν γρήγορα αν θα συνεχίσουν την προσπάθεια ή θα αφήσουν και εκείνοι τα σχοινιά προκειμένου να μην παρασυρθούν μαζί με το αερόστατο. Εγκαταλείπουν όλοι εκτός από έναν, ο οποίος παρασύρεται κρεμασμένος από το σχοινί που δεν άφησε έγκαιρα και μπροστά στα μάτια όλων των παρευρισκομένων βρίσκει τραγικό θάνατο. Συνέχεια

Ταραραρούρα

Με αφορμή το βιβλίο
του Δημοσθένη Παπαμάρκου «Γκιακ».

της Ilsa Lund

Γκιακ. Δεν αναγνώριζα τα αρβανίτικα. Στην πατρική βιβλιοθήκη υπήρχε μια έκδοση για την ελληνική γλώσσα. Στα τελευταία φύλλα βρίσκονταν κείμενα σε ελληνικές διαλέκτους. Παίζαμε απαγγέλλοντας και προσπαθώντας να βγάλουμε νόημα. Στα αρβανίτικα δε βγάζαμε ποτέ, για αυτό ανάλογα με τον τόνο και το ρυθμό των λέξεων επινοούσαμε το περιεχόμενο και το απαγγέλαμε επιλέγοντας συνήθως ύφος δραματικό που καθόλου δεν ταίριαζε. Συνέχεια

Περί Φωτίσεως

 

της Μαρίας Βρέντζου

Στις δημοτικές εκλογές μίας ανώνυμης, τελείως απροσδιόριστης χώρας, το ποσοστό των λευκών ψήφων φτάνει το 83%. Οι άνθρωποι της εξουσίας χαρακτηρίζουν το γεγονός ως χτύπημα στη δημοκρατική ομαλότητα. Έτσι λοιπόν η χώρα τίθεται σε κατάσταση έκτακτης ανάγκης από την αμετανόητη κυβέρνηση και τους υποστηριχτές της. Αλλά και τα κόμματα της αντιπολίτευσης δεν αλλάζουν τακτική. Το πολιτικό σύστημα αδυνατώντας να εισπράξει την μεταμέλεια των πολιτών, οι οποίοι έχουν ψηφίσει με όλους τους τύπους και νόμους, προσπαθεί να τους ενοχοποιήσει. Τα δύο μεγάλα κόμματα, δηλαδή το κόμμα της δεξιάς και το κόμμα του κέντρου, τρέπονται σε φυγή από την πρωτεύουσα της χώρας, θέτοντάς την παράλληλα σε κατάσταση πολιορκίας. Στρατός και αστυνομία έχουν πλέον αποσυρθεί. Υπάρχει μεγάλο κενό εξουσίας, όμως οι πολίτες επιδεικνύοντας μεγάλη ωριμότητα και αλληλεγγύη παίρνουν την κατάσταση στα χέρια τους, με συνέπεια η κοινωνία να συνεχίσει να λειτουργεί ομαλά. Η κυβέρνηση, αρνούμενη να κοιταχτεί στον καθρέφτη προκειμένου να εντοπίσει να ψεγάδια της, ψάχνει για έναν υποκινητή. Τον εντοπίζει στη γυναίκα του γιατρού, την ηρωίδα του «Περί τυφλότητας», βιβλίου του Σαραμάγκου όπου όλοι οι πολίτες της ίδιας πρωτεύουσας τυφλώνονται, εκτός απ’ την ίδια. Συνέχεια

Έτσι Ισχυρίζεται ο Περέιρα

της Μαρίας Βρέντζου

«Η λογοτεχνία προσφέρει αυτό το κάτι περισσότερο σε σχέση με αυτά που η ζωή μάς παραχωρεί. Και σε αυτό το “κάτι περισσότερο” συμπεριλαμβάνεται η ετερότητα, το μικρό θαύμα που μας επιτρέπει να βγούμε από τον εαυτό μας και να γίνουμε “άλλοι”».

Αντόνιο Ταμπούκι

 Καλοκαίρι του 1938 κατά τη διάρκεια της δικτατορίας του Σαλαζάρ. Στο βάθος ο ισπανικός εμφύλιος καθώς και ο ιταλικός και γερμανικός φασισμός. Ο Περέιρα, βασικός ήρωας του βιβλίου, εργάζεται στην «Λισμπόα», μια μικρή απογευματινή εφημερίδα της Λισαβόνας, διευθύνοντας την πολιτιστική σελίδα. Προσλαμβάνει ως εξωτερικό συνεργάτη τον Μοντέιρο Ρόσσι, έναν νεαρό διπλωματούχο της φιλοσοφίας, προκειμένου να του γράφει εκ των προτέρων νεκρολογίες διάσημων λογοτεχνών που ενδέχεται να πεθάνουν. Τόσο ο Ρόσσι, όσο και η σύντροφός του Μάρτα, συμβάλλουν καθοριστικά στη σταδιακή μεταμόρφωση του Περέιρα. Συνέχεια