Τραπέζι από χέρι

της Ilsa Lund

Ο φωταγωγός του διαμερίσματος ρουφούσε τους ήχους και, χωρίς διέξοδο στην κορυφή του, τους έστελνε πίσω διπλάσιους σε ένταση, οι ψίθυροι γίνονταν φωνές, οι φωνές ουρλιαχτά. Οι τέσσερις ιδιοκτησίες μοιράζονταν τα μυστικά τους, αλλά έκαναν πως δεν το γνώριζαν. Τον Παράσχο τον συναντούσαμε πριν πέσει η μονοκατοικία του, να έχει στο πλάι του σπιτιού του, εκεί που τέλειωνε το πεζοδρόμιο, ένα ξύλινο τετράγωνο τραπέζι και πάντα με παρέα να πίνει. Σαν ιδιοκτήτης πήρε τον πρώτο όροφο και το τραπέζι μεταφέρθηκε στο μπαλκόνι. Ζούσε με την υπερήλικη μητέρα του. Τα βράδια τον ξυπνούσε, σταμάτα της φώναζε, κοιμάμαι, σκάσε, σκάσε, σκάσε, τον ακούγαμε για βασανιστικά λεπτά μέχρι που μια ιαχή κρεσέντο έσκιζε τα πατώματα και η φωνή του αντηχούσε μέχρι τα τείχη της πόλης, σκάαασε. Τα μεσημέρια τον βλέπαμε να την ταΐζει με το κουταλάκι, στο τραπέζι όλα πάνω, φάρμακα, μπουκιές, ένα γέρικό χέρι, κουτάκια από μπύρες. Τα βρώμικα ρούχα της τα πετούσε στο μπαλκόνι, σχημάτιζαν μπόγο που άπλωνε και έφτανε μέχρι τα κάγκελα, έρχονταν τα παιδιά που τους έκανε μάθημα μεθυσμένος, μάλλον γρήγορα συνήθισαν τις μυρωδιές και την εικόνα. Τον καλό καιρό γύρω από το τραπέζι αντί για μάθημα, με τα τετράδια στα πόδια τους, έδειχναν τα ψεύτικα τατουάζ τους και μιλούσαν για μπάλα. Μια μαμά τού έφερε μια μικρή γλάστρα με χρυσάνθεμα και στόλισε το τραπέζι για όσες μέρες χρειάστηκε μέχρι να ξεραθούν και να γίνει το χώμα τασάκι για αποτσίγαρα. Εκείνο το φθινόπωρο εμφανίστηκαν και οι κουρούνες στα δέντρα απέναντι, τα κινέζικα, που φύτρωναν παντού και έτρωγαν τον ουρανό. Κλείσαμε τις πόρτες και τα παράθυρα, με ρουφηγμένα μάτια από την αϋπνία, δαγκώναμε την τύχη μας. Κάποια μέρα ο Παράσχος ορφάνεψε. Δεν αντέχω τη μοναξιά, είπε στην γυναίκα του που την είχε χωρίσει και είχε ένα γιο μαζί της κλαίγοντας, σκυμμένος πάνω από το τραπέζι. Τότε άρχισε να βρέχει, το νερό σήκωσε τα πεταμένα ρούχα, τα κουτάκια, τα παπούτσια, τα έριξε από τα κάγκελα, τα πέταξε στο δρόμο, βίαιος χείμαρρος, περνώντας από όλη την πόλη τα έριξε στη θάλασσα. Όταν ξαναβγήκε ο ήλιος, όλα έλαμπαν στο μπαλκόνι του και η πρώην γυναίκα του είχε εγκατασταθεί στο σπίτι. Το έβαψε, έβαλε ψεύτικα λουλούδια στην είσοδο και έπιπλα μπαμπού εκεί που ήταν το τραπέζι. Περνώντας από την είσοδο του διαμερίσματος η μυρωδιά του σαπουνιού καθάρισε το κλιμακοστάσιο, ξεχάσαμε πως κάποτε ήταν λάθος να κατεβαίνουμε απ’ τις σκάλες, γρήγορα τα ξεχάσαμε όλα. Για καιρό μια ησυχία συνωμοτούσε πίσω από τους τοίχους, εμείς κινούμασταν ήρεμοι, αθόρυβοι και ανύποπτοι για το τι θα επακολουθήσει, μέχρι που οι πρώτες κραυγές ακούστηκαν από τον φωταγωγό, απόγευμα Κυριακής, έξι μήνες από τότε που ξεκίνησε η ιδιότυπη συγκατοίκηση. Είσαι προδότης, πάλλονταν οι λέξεις στα τζάμια, σε φοβάμαι, ούρλιαζε το παιδί του, πήρες το μέρος της προδότη γιε, το γκόμενο της να λες μπαμπά, πούστη γιε, για σένα άρχισα να πίνω ξανά, γιατί με πρόδωσες. Άρχισε να κλαίει και να μνημονεύει τη μάνα του, τη μόνη που τον αγάπησε έλεγε και φώναζε ξανά. Την επόμενη Κυριακή η μετακόμιση έγινε γρήγορα, ούτε είδαμε τη γυναίκα του ούτε ακούσαμε ξανά γι αυτήν. Απ’ το πρωί στο μπαλκόνι, το ξύλινο καφετί με λεκέδες τραπέζι του είχε πάνω του ένα πλαστικό μπουκάλι ρακί και το κινητό του που χτυπούσε διαρκώς, γιατί οι παλιοί φίλοι άρχισαν να εμφανίζονται και να τρώνε σαν τους γύπες ό,τι απέμεινε. Το ίδιο βράδυ μια παρέα γύρω απ’ το τραπέζι έπινε μέχρι το ξημέρωμα. Εμείς, απροστάτευτοι από τη μοίρα, ξέραμε τι θα συνέβαινε από την επόμενη κιόλας μέρα. Τι γράφεις; Για τον Παράσχο. Τον βρωμιάρη; Για το τραπέζι του. Οι κάργες που είχαν κάνει φωλιές εδώ και καιρό στα κλαδιά του απέναντι δέντρου, άρχιζαν όλες μαζί να κράζουν.

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Google

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s