Αλφαβητάρι

της Λίλας Καραλή

Αόρατος.
Βυθίζομαι γλυκά.
Γιατί να πρέπει;
Δεν ξέρω αν μπορώ.
Επιπόλαια ψάχνω να βρω παρηγοριά.
Ζεσταίνω τις σκέψεις μου για σένα.
Ηλιόλουστη η μέρα, χαρούμενη η ζωή κοντά.
Θάνατος έμπηξε τα νύχια του σε σάρκα ζωντανή.
Ίσως να φταις εσύ, ίσως και εγώ, ποιος ξέρει;
Καλύτερα να σταματούσα δίπλα σου χωρίς ντροπή, χωρίς πολλά αλλά.
Λύπη βαριά ταρακουνά τα σωθικά , να κοιτάξω εμπρός, να κοιτάξω φως.
Μη μου μιλάς, μην έρχεσαι κοντά, θα σου θυμίσω τα χοντρά καρφιά.
Να με αφήσεις μόνο, να μην με ξαναδείς, κράτα τη γνώμη σταθερή.
Ξέχνα αυτά που κάνουν σαματά, κάνε γιορτή ότι σιωπά, ότι γλιστρά.
Όλοι γυρνούν να δουν αν ακούω αυτά που λες κρυφά.
Παράτα τα όλα, δεν είσαι πουθενά, τώρα ή μετά.
Ρούχα βαριά, σε μέρη σκοτεινά, ξηλώνω αργά αργά.
Σήμερα είναι η μέρα που θυμόμουν χθες.
Τόσο παράξενη φωνή, τι λέει ψιθυριστά;
Ύαινες ξεμακραίνουν, πίσω δεν κοιτούν.
Φωτιά μέσα στο φως.
Χωρίς επιλογή σωστή.
Ψάχνω εσένα.
Ώρες…

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Google

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s