Πολύχρωμες βιόλες

της Ilsa Lund

Εμένα οι φίλοι μου είναι πολύχρωμες βιόλες
Ακούγονται να παίζουν σε τέμπο μόλτο
σε γειτονιές που τα δέντρα κουρεύονται το δείλι
και τα παιδιά ζαλίζουνε τον κηπουρό,
σε λιμνάζοντα προάστια από Μέττερνιχ και Ντάισελμπλουμ.

Λικνίζουν τα λαγόνια, καθαρίζοντας χαλιά.
Φτιάχνοντας παστίτσιο κυριακάτικα,
το γυρίζουν σε παλιά λαϊκά,
με στίχους που τους θυμίζουν τον πατέρα τους,
τo πουλάκι τους,
άσπρα λουλούδια περνούν από χέρι σε χέρι, ιστορίες προσφυγιάς.
Σταυρουδάκια φορούν
ψάχνοντας κάποιο Βέγα και το άστρο του Κυνός
και φτιάχνουν φανουρόπιτες.
Οι φίλοι μου, με τα σατέν νυχτικά της Πασαλίδου ή της λαϊκής,
κάθε νύχτα γλιστρούν σε μπαρ μοναχικά,
θαμώνες γίνονται οι πλαγιές και οι χαράδρες
το ποτό τους είναι μαύρο ρούμι και κονιάκ,
και το ξημέρωμα στις πυλωτές, φυτεύουν αγριοτριανταφυλλιές,
λέξεις σκαλίζουν στο ξύλο τους,
Τασίες, Κίτσες, Ρούλες και Μαρίκες,
οι μεθυσμένες Μαρίες, Κυριακές και Ελευθερίες,
όπως τις γράφουν τα κουδούνια τους,
σε σπίτια δανεικά,
τους πρόλαβε η ιστορία και τους αναποδογύρισε, φάνηκε η φόδρα τους.
Μετρούν τα σημάδια στον καφέ και λένε
πως δεν υπάρχει μια άλλη γη καλύτερη απ αυτή,
ούτε εποχή.
Κλείνοντας τα φώτα, κάθε βράδυ,
αλλάζοντας οκτάβες,
ξέρουν ότι όλα είναι εντάξει.
Η ταχτοποίηση του κόσμου εξαρτάται απ τα χέρια τους,
είναι τα χέρια τους που τον κρατούν,
όπως και μένα όταν πρέπει. Μόνο με τέσσερις χορδές. Οι φίλοι μου.

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Google

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s